Wet- en regelgeving

Een volledig toegankelijk internet blijft voorlopig een utopie. Wel lijken steeds meer landen zich te realiseren dat een vrijblijvende aanpak niet werkt. Australië, de Verenigde Staten, Canada hebben webtoegankelijkheid al in wetgeving verankerd. Ook vanuit Europa ontstaat steeds meer druk om aan toegankelijkheidseisen te voldoen. In Nederland is op 1 december 2003 al de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte in werking getreden. Deze wet maakt het wellicht mogelijk om rechtens op te treden tegen bepaalde ontoegankelijke websites.

Webtoegankelijkheid en Wetgeving

Samenvatting

Het internet is niet meer weg te denken uit onze maatschappij. Naast het feit dat het World Wide Web een schat aan informatie biedt aan alle internetgebruikers, heeft het de mobiliteit van mensen met een functiebeperking enorm vergroot. Hoewel voor deze gebruikersgroep zeer geavanceerde hulpmiddelen beschikbaar zijn om toegang te krijgen tot webpagina's, zijn deze mensen nog steeds in grote mate afhankelijk van de wijze waarop webdesigners het internet structureren. Nog al te vaak wordt er gebruik gemaakt van ontoegankelijke technieken of worden standaarden op een verkeerde manier toegepast. Mensen met of zonder beperkingen hebben echter recht op een gelijke behandeling en een effectieve informatievoorziening. Vanuit het World Wide Web Consortium zijn daarom richtlijnen ontwikkeld die de toegankelijkheid van het internet beogen te vergroten.

De noodzaak van webtoegankelijkheid wordt in veel landen gekoppeld aan bepalingen van anti-discriminatiewetgeving of wetgeving die de gelijke behandeling op grond van handicap poogt te versterken. In bijna alle landen die werken met webtoegankelijkheidswetgeving wordt verwezen naar de richtlijnen die het World Wide Web Consortium daarvoor heeft opgesteld. In dit artikel vindt u een overzicht van de wetgeving in verschillende landen.

Inhoud

 

Tags:
Categorie:
Over toegankelijkheid
  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn