Terug naar Toegankelijkheid digitaal lesmateriaal

Waarom is digitaal lesmateriaal ontoegankelijk?

Er zijn een aantal redenen of reacties die wij te horen kregen.

Redenen en Reacties

Onkunde

Veel opdrachtgevers en bouwers weten helemaal niet van het bestaan van toegankelijkheidsrichtlijnen. Het is dus in eerste instantie geen onwil. Als hen gevraagd wordt waarom het lesmateriaal niet toegankelijk is schrikken ze en willen direct aanbevelingen om het te kunnen aanpakken. Dit is ook de reden dat het meestal niet in aanbestedingen wordt opgenomen. Als het wel bekend is lukt het meestal ook nog niet omdat er dan vooroordelen spelen die niet gecheckt worden. Opdrachtgevers worden dan onnondig opgezadeld met ontoegankelijke lesmaterialen en met hoge kosten voor het alsnog achteraf aanpassen.
Soms is er ook geen knip en plak voorbeeld van een techniek of weten bouwers niet van het bestaan. Bijna alle knelpunten die wij in het onderzoek tegenkwamen zijn eenvoudig op te lossen met bestaande voorbeelden.

We doen het nou eenmaal zo!

Een reactie van bouwers van multimedia. Zij houden vast aan de manieren die ze hebben en beschikken vaak niet over tijd of geld om toegankelijke alternatieven te onderzoeken of toe te passen. Veel medewerkers hebben het onderwerp toegankelijkheid ook niet gehad tijdens de opleiding. Vaak horen we ook dat het niet anders kan. Zie ook de pagina over vooroordelen.

Vooroordelen over toegankelijkheid

Er zijn helaas veel en harnekkige vooroordelen over toegankelijkheid. We horen vooral vaak dat toegankelijkheid synoniem is met saai. Dat is echter absolute onzin. De methodes die wij aanpasten werkten bij alle blinden goed en waren niet te onderscheiden van het origineel, ook niet in interactie en dynamiek. Wel is soms een didactisch alternatief nodig, maar dat alternatief kan weleens voor iedereen leuk en toegankelijk zijn.

Gebrek aan beschikbare kennis (online)

Ondanks dat bijvoorbeeld alle websites van de overheid moeten voldoen aan de Webrichtlijnen is toegankelijkheid nog steeds geen vak. Niet veel opleidingen besteden er aandacht aan. Het lespakket over toegankelijkheid dat Stichting Accessibility in samenwerking met de belanghebbenden maakte is sinds oktober 2008 niet meer besteld. Ook online is er weinig over te vinden als het tenminste gaat om verwijzingen naar goede toepassingsvoorbeelden. Die verwijzingen zouden kunnen helpen om het proces te versnellen.

Vergeten te vragen bij opdracht of aanbesteding

Als toegankelijkheid niet bij de aanbesteding wordt meegenomen is de kans klein dat het eindproduct voldoet aan de richtlijnen. Bij de meeste aanbestedingen wordt niet eens geeist dat de programmeercode moet voldoen aan de standaarden. Dit kan dramatische gevolgen hebben bijvoorbeeld als er een nieuwe versie van een browser of een besturingssysteem uitkomt.

Bouwer zegt dat het goed is maar dat is niet zo..

De meeste bouwers hebben duidelijke hele trouwe blauwe ogen. Bedenk dat de opdrachtgever eindverantwoordelijk is voor het toetsen van het resultaat bij oplevering. Zorg dat in de acceptatiefase een externe deskundige betrokken is of zorg dat het eigen personeel is opgeleid om de acceptatie criteria werkelijk na te kunnen lopen.

Hoeveel gehandicapten zijn er eigenlijk?

Veel bedrijven hanteren de 80/20 methode. Ze richten zich op 80 procent van de markt. Omdat maar 10 procent van de bevolking een beperking heeft is dat dus niet een interessante groep en staan aanpassingen voor toegankelijkheid niet bovenaan het lijstje. Daarbij hanteren ze argumenten uit de lijst met vooroordelen.

De anderen doen het ook niet en iedere minuut kost geld

Meestal hebben uitgevers te maken met strakke deadlines. Op dit moment zijn de lesmaterialen nog vooral een aanvulling op de methode. De methode wordt soms pas vlak voor het schooljaar opgeleverd. Als bij oplevering pas blijkt dat het niet voldoet aan de criteria voor toegankelijkheid of dat die zijn vergeten, dan is er ook geen tijd meer om het aan te passen. Aanpassen achteraf kost dan ook verhoudingsgewijs meer tijd. Bouwers grijpen dat aan om te onderbouwen dat toegankelijkheid te veel tijd en dus ook geld kost om nog mee te kunnen nemen.

Dat is een andere subsidiepot denk ik

Veel instellingen en instanties verwijzen naar hun budget en opdracht en geven aan dat daar het woord toegankelijkheid niet in voorkomt. Zelfs in projecten van het ministerie van OCW wordt voor toegankelijkheid verwezen naar anderen. In plaats van direct toegankelijkheid mee te nemen wordt onnodig geld uitgegeven aan het maken van aparte versies voor mensen met een beperking.

Het staat niet in onze opdracht

Meestal is het niet opnemen van toegankelijkheid een kwestie van onkunde en niet van onwil. Mensen zijn niet op de hoogte van richtlijnen voor toegankelijkheid

Kunnen blinden dan iets zien?

Blinden kunnen via een zogenaamde brailleleesregel zien wat er op hun scherm staat. Dat apparaat zet de informatie op het scherm regel voor regel om naar braille en spraak.

Tags:
Categorie:
Projecten
  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn