Terug naar overzicht Nationaal Congres Online Toegankelijkheid

Toegankelijkheid en regelgeving door Roland Al

Roland Al is beleidsmedewerker Identiteit bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Al legt uit wat het Ministerie BZK doet aan/met Webrichtlijnen en ict-toegankelijkheid. Informatisering kan mensen dichter bij elkaar brengen, maar kan ook een wig drijven. Reden voor Al om zich met ict-toegankelijkheid bezig te houden binnen het Ministerie van Binnenlandse Zaken.

Roland AlNUP en Rijksoverheid

Toegankelijkheid is universeel, daarom volgt het ministerie de internationale ontwikkelingen. In 2006 heeft het ministerie de richtlijn gelanceerd dat iedere overheidswebsite toegankelijk moet zijn, maar dat overheden daar zelf verantwoordelijk voor zijn (Nationaal Uitvoeringsprogramma Dienstverlening en e-overheid, ofwel: NUP). 
Een onderzoek leert dat er op Rijksoverheidsniveau zo’n een derde voldoet aan de Webrichtlijnen. Op gemeentelijk niveau is dat een veel kleiner deel. Het is bovendien lastig om in kaart te krijgen waar de niet-toegankelijke sites zitten en hoe (on)toegankelijk ze precies zijn. Ruimte voor verbetering, dus!


Toegankelijkheid bevorderen

Zouden we bijvoorbeeld alle gemeenten 1 websiteformat kunnen geven? Leuk idee, maar BZK is niet de baas van de gemeenten. Aan die autonomie wil het ministerie niet tornen. Wat kunnen we dan wel doen?

De Rijksoverheid overleg regelmatig met VNG; daarin is afgesproken dat als de internettoegankelijkheid van overheidswebsites niet verbetert, een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) zal worden afgekondigd. Dit volgens een bepaalde tijdslijn en met de autonomie van gemeenten in het achterhoofd. 
Ook ondersteunt het webrichtlijnenteam van het ministerie (bekend van Webrichtlijnen.nl) gemeenten bij de implementatie van de Webrichtlijnen.

Op Rijksniveau is er de goedgebouwde website Rijksoverheid.nl, waar hopelijk veel meer content onder kunnen gaan scharen. Die is dan direct toegankelijk.

En als derde pijler: de regelgeving rond de Webrichtlijnen. Minister Donner wil in zijn brief van november 2011 niet sleutelen aan de toetsing of de norm, maar hij wil kijken hoe toegankelijkheid transparanter kan worden aangeven, zodat een website niet de certificering misloopt omdat ze bijvoorbeeld op slechts 1 richtlijn niet voldoet. Ondertussen gaat het ministerie door met het toegankelijk maken van overheidswebsites, op alle niveaus.

Kennis over Webrichtlijnen

Uit de zaal komt de vraag: maar als die ene richtlijn waaraan de website niet voldoet nou net een hele belangrijke richtlijn is…? Al stelt dat daar zorgvuldig naar gekeken gaat worden. Een andere congresganger: waar halen we de kennis vandaan als we die niet in huis hebben? Al verwijst naar Webrichtlijnen.nl waarin veel informatie beschikbaar is, met name over veelvoorkomende problemen.

Dagvoorzitter Jole vraagt zich af waarom nieuwe websites niet sowieso toegankelijk zijn: ‘Je levert toch ook geen nieuw gemeentehuis op waarin een van de liften het niet doet?’. Al stelt dat de gemeentelijke autonomie daarin voorop staat; het ministerie kan alleen kan adviseren daarin.

Jole: maar waarom leeft het bij de ene gemeente dan wel en bij de andere niet? Al antwoordt dat gemeenten de Webrichtlijnen lastig en star blijken te vinden. Een medewerker van een kleine gemeente uit de zaal stelt dat het wel mogelijk is om een toegankelijke website te bouwen, maar dat je je niet in de luren moet laten leggen door de grote leveranciers die zeggen hun eigen richtlijnen te hanteren.

Al besluit: laat je vooral inspireren door de sessies in dit congres om informatie in te winnen!

Tags:
Categorie:
Projecten en publicaties
  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn