Terug naar Wet- en regelgeving

De Verenigde Staten

Het rechtssysteem van de Verenigde Staten loopt op het terrein van de rechtsbescherming vaak ver "vooruit" ten opzichte van dat van andere landen. Wat te denken van een mevrouw die een "te heet" kopje koffie van een fastfoodketen nuttigt en met succes aanspraak maakt op een riante schadevergoeding. Deze ontwikkeling is ook terug te vinden op het gebied van de webtoegankelijkheid.

In 1990 trad in de VS een wet in werking die de gelijke behandeling van mensen met een handicap beoogde te waarborgen. Deze Americans with Disabilities Act (ADA) vertoont overeenkomsten met de Nederlandse wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (zij het dat de reikwijdte van laatstgenoemde wet beperkter is, zie Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte). De wet verplicht werkgevers en overheden om redelijke aanpassingen te bieden, zodat mensen met een handicap niet worden benadeeld op grond van hun beperkingen.

Het Amerikaanse Ministerie van Justitie heeft beslist dat het internet "a place of public accomodation" is. Dat wil zeggen dat ook webdesigners dienen te zorgen voor redelijke aanpassingen, zodat mensen die gebruik maken van hulpapparatuur niet zonder meer op grond van hun handicap worden uitgesloten. Een Amerikaanse blindenfederatie heeft op basis van de ADA de Amerikaanse internetprovider America Online (AOL) voor het gerecht gedaagd vanwege de ontoegankelijkheid van AOL's website. Deze zaak is echter buitengerechtelijk in der minne geschikt, zodat er nog geen jurisprudentie is die bepaalt dat het internet een plaats is waar ongelijke behandeling van mensen met een functiebeperking ongeoorloofd is.

Naast de ADA speelt de Workforce Rehabilitation Act een belangrijke rol bij de mogelijkheid tot het afdwingen van webtoegankelijkheid. In augustus 1998 heeft toenmalig President Clinton een amendement op deze wet ondertekend dat inmiddels bekendstaat onder de naam Section 508. Hoewel de regelgeving alleen van toepassing is op websites van de Amerikaanse overheid, heeft deze ook een enorme impact op de commerciële markt. Dit is een direct gevolg van de enorme omvang en invloed van de Amerikaanse overheid die doorwerkt in de bestedingen die bij commerciële bedrijven worden gedaan.

Section 508 schrijft voor dat bij overheidsuitgaven rekening moet worden gehouden met een aantal bindende normen. Er kan dan gedacht worden aan de eis dat een overheidsgebouw toegankelijk moet zijn voor mensen die gebruik maken van een rolstoel. Sinds kort verbiedt Section 508 echter ook dat 'federal agencies' ontoegankelijke elektronische technologie (waaronder websites) aanschaffen, ontwikkelen, onderhouden of gebruiken tenzij er een zogenaamde 'undue burdon' is. Onder 'undue burdon' wordt dan verstaan dat de kosten van een toegankelijk alternatief uitermate hoog zijn of dat een toegankelijk alternatief te moeilijk te realiseren is.

In 1998 kreeg het Access Board, toezichthouder van de Amerikaanse toegankelijkheidswetgeving, de opdracht om in het kader van Section 508 enkele concrete standaarden voor toegankelijkheid te ontwikkelen. Op 31 mei 2000 heeft het Access Board een voorstel ingediend waarin deze normen zijn opgenomen. De standaarden ten aanzien van de webtoegankelijkheid vertonen grote gelijkenis met enkele richtlijnen die door het Web Accessibility Initiative (WAI) van het W3C zijn opgesteld (de zogenaamde Web Content Accessibility Guidelines). Onder leiding van de Access Board zijn de standaarden zodanig geformuleerd dat er weinig interpretatieverschillen mogelijk zijn. In juni 2001 zijn de standaarden juridisch afdwingbaar geworden.

In 2010 heeft de president van de Verenigde Staten de 21st Century Communications and Video Accessibility Act getekend, waarin de toegankelijkheid van televisie en video op internet wordt gereguleerd. In deze wet worden onder meer ontwikkelaars van mobiele browsers verplicht toegankelijkheidsopties in te bouwen en worden producenten van DVD-spelers en set-topboxen verplicht toegankelijke menu's te implementeren.

Zowel de Americans with Disabilities Act als Section 508 van de Rehabilitation Act en de 21st Century Communications and Video Accessibility Act bieden voldoende redenen om rekening te houden met webtoegankelijkheid. Hoewel de wet- en regelgeving met name gericht is op Amerikaanse overheidsinstanties, heeft de Amerikaanse blindenfederatie bewezen dat de ADA ook effect kan hebben op commerciële dienstverleners. Buitenlandse bedrijven die hun diensten in de VS via het web aanbieden, kunnen deze regelgeving dan ook niet zonder meer naast zich neerleggen.

Tags:
Categorie:
Over toegankelijkheid
  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn